ور رو بری ، شعر طنز کرمونی

کار خود ور رو ببر، ماطل مرا چره(۱) میکنی

 نوکر هشکی مشو، کار گدا چره میکنی

دستته بل ور سر زانو، بگو هو یاعلی

راس قد شو، شک مکن، خود را فنا چره میکنی

گر تو دنیا آدمی ور رو بری، راه میبری؟

نیستی محتاج کس، چون و چرا چره میکنی

کار خود ور رو بری کن، گرده دو هنتو موریک(۲)

پیش هشکی خم مشو، خود را فدا چره میکنی

گر کنی کار و کنی چاه و شوی مرد عمل

کار و بارت رو شود، کفر خدا، چره میکنی

حرف به گوش عاقلان ده، دست و پا ورهم ممال

پند زنگی دل تو بشنو، سرصدا چره میکنی 

۱_ چرا

۲ _ مورچه

«عباس مهدی زنگی آبادی، زنگی آباد»

چه خوب میشد، شعر طنز

چه خوب میشد

ππππππππππππππππππππππππππ

چه خوب میشد که، شورائی ندشتیم

پلیس و جنگ و دعوائی، ندشتیم

چه خوب می شد که، کارا رنگ رنگ بید

تو خونه، ترس و جنجالی ندشتیم

چه خوب میشد، خیابونا تمیز بید

سفوور و بنز و شرداری ندشتیم

چه خوب میشد اوماچو، باب میشد

کباب و گوشت و پیتزائی، ندشتیم

چه خوب میشد دعا هم، مردمی بید

اکو چنگ، باند و مداحی، ندشتیم

چه خوب میشد که میدون پر ز نخل بید

دو تا خشکال، تو یه خالی ندشتیم

چه خوب میشد که میدون بید پارکی

یه هم چی، یه گلو جائی، ندشتیم

چه خوب میشد که، اسم مامون، تنک بید

همه فامیل، زنگ آبادی، ندشتیم

چه خوب میشد، که کوچامون فراخ بید

مث کوچه، عباسعلی، ندوشتیم

چه خوب میشد که گوسفندا حروم شن

که بوی پشکل و خدمی، ندوشتیم

چه خوب میشد که دولت، همتی دوش

دگه در شهر، افغونی ندوشتیم

چه بهتر بید، میمردن سگامون

شبا واق ، واق و تواری ندشتیم

خدا میکرد، که باغا سووز میشد

دگه علاف و بیکاری، ندوشتیم 

چه خوشگل بید، دکترها نبیدن

مریض و درد و بیماری، ندوشتیم

بگو: زنگی دلا ، قینوس کم کن

چه بهتر که، دگه تاری ندوشتیم

ππππππππππππππππππππππππππ

«شاعر: عباس زنگی آبادی (زنگی دل)»