هفت شماره را میگیرم ...
(ایمان ، عشق ، محبت ، صداقت ، ایثار ، وفاداری ، عدل)
... بــــــــــــــــــــوق ...
شماره مورد نظر در شبكه زندگی انسانها موجود نمی باشد،
لطفا" مجددا" شماره گیری نفرمایید !
هفت شماره دیگر
(دوست ، یار ، همراه ، همراز ، همدل ، غمخوار ، راهنما )
... بــــــــــــــــــــوق ...
مشترك مورد نظر در دسترس نمی باشد !
باز هم هفت شماره دیگر
(خدا ، پروردگار ، حق ، رب ، خالق ، معبود ، یكتا)
... بــــــــــــــــــــوق ... بــــــــــــــــــــوق ...
... لطفا" پس از شنیدن صدای بوق پیغام خود را بگذارید
... بــــــــــــــــــــوق ...
سلام ... خدای من !
اگر پیغاممو دریافت کردین، لطفا" تماس بگیرید، فقط یكبار !
من خسته شدم از بس شماره گرفتم و هیچكس، هیچ جوابی نداد !
شماره تماس من :
(غرور ، نفرت ، حسادت ، حقارت ، حماقت ، حرص ، طمع)
منتظر تماس شما هستم . انسان !
خداوندا ...
خداوندا تو میدانی که من دلواپس فردای خود هستم
مبادا گم کنم راه قشنگ آرزوها را
مبادا گم کنم اهداف زیبا را
مبادا جا بمانم از قطار موهبتهایت
مرا تنها تو نگذاری
که من تنهاترین تنهام؛ انسانم
خدا گوید :
تو ای زیباتر از خورشید زیبایم
تو ای والاترین مهمان دنیایم
تو ای انســــان !
بدان همواره آغوش من باز است
شروع كن ...
یك قدم با تو
تمام گامهای مانده اش با من ... 

به یاد آر چشمانی را كه بر تو نگران بودند

به یاد آر دستانی را كه شب ها با نوازش های خود دردهای تو را تسكین می دادند

به یاد آر دلی را كه به خاطر تو زخم ها خورده است

آن هنگام زانو بر زمین بگذار و موهبت مادر را سپاس دار

امام حسین علیه السلام فرمودند:

http://parsaspace.com/files/2358964884/?c=1105

 از نخستین ساعات امروز خانواده‌ها به همراه کودکان خود که پرچم زیبای کشورمان و تمثال مبارک حضرت امام خمینی(ره) و حضرت امام خامنه‌ای در دست داشتند، از کوچه‌ها و خیابان‌ها به طرف میدان شهدا در حرکت بودند و خود را به صفوف خیل جمعیت می‌رساندند.

ساعت موعود فرا رسید و مردم در یک صف واحد که امام جمعه ، اعضاء شورای شهر ، شهردار ، روحانیون،

 http://parsaspace.com/files/1318204884/?c=1105

همه را دعوت کرده بود مسجد .
از سپاه کرمان هم آمده بودند .
دعای کمیل که تمام شد عاقد توی جمعیت دنبالم می گشت .
تازه فهمیدند مراسم عقد حاج یونس است .

می رفتیم برای تحویل خط
گفت بذار من پشت فرمان بنشینم .
توی راه یک خمپاره شصت خورد کنارمان .
به خط که رسیدیم گفت : یک تکه پارچه نداری دستم را ببندم ؟
ترکش خورده بود توی ساعدش و خون از دست و آستینش می چکید .
وقتی اعتراض کردم که چرا با زخم دستش رانندگی کرده گفت :
ما می خواهیم خط را تحویل بگیریم .
زشت است آدم توی این شرایط بگوید دستم زخمی شده .

سرزده آمد خانه مان . چون چیزی توی خانه نبود مادر رفت و شیرینی خرید .
 لب به آنها نزد .
گفت : من نمی خورم تا یادتان باشد خودتان را برای من به زحمت نیاندازید و هر چه توی خانه بود ، همان را بیاورید .

  تازه بچه دار شده بود . گفتم : دلت برای بچه ات تنگ نشده ؟
جبهه و جنگ بس نیست ؟
 لبخند زد و گفت : اگر صد تا بچه داشته باشم و روزی صد مرتبه هم خبر بیاورند بچه ات را ازت گرفته اند ،
من دست از خمینی بر نمی دارم و جبهه و جنگ را بر همه چیز ترجیح می دهم .

آخرین باری که آمده بود مرخصی گفت : حاج قاسم اسم تیپ ما را گذاشته امام حسین .
دوست داری اسم تیپ ما چی باشه ؟
گفتم : هر چی خودت دوست داری .
گفت : چون اسم تیپ ما امام حسین است ، دوست دارم مثل امام حسین شهید شوم .
گفت : من که شهید شدم باید مرا از روی پا بشناسیدم .
دوست دارم مثل امام حسین شهید شوم .
 روی تابوت را که کنار زدم جای سر ، پاهایش بود .

ازکربلاتاکربلایک اربعین بگذشته است
محمل سوارآشنابس رنجهاکه دیده است
آغازسیرکاروان ازقتلگاه بی امان
وقت خداحافظی شدافتاده چون برگ خزان
هریک شهیدی دربغل گیرندوگویندالوداع
خاک زمین کربلاگیردبغل گویدوداع
این میهمانان ازمن است گیرم بغل اجسادشان
خاکم چوگرمی می دهداینجامکان عاشقان
احیای دین ازاین زمین شدگسترش براین جهان
خیل جمال عاشقان این سرزمین است ومکان
ازکربلاچون که گذشت برکوفه وشام بلا
ازطعن دشمن سوخته تابرملاسازدبلا
چون لب ودندان حسین باخیزران شدآشنا
زینب نمودرسوایشان زین العبادهم مبتلا
شدمیهمان دخترش راس حسین سرجدا
ای وای ازاین دشمنان این خاطیان بی حیا
سیرسفرشدمنتهی باردگربه کربلا
یکباردیگرشیونی برپاشده درنینوا
ای قدسیان شدمختصراحوال این سیربلا
این افتخارماکه شدرهبرحسینِ سرجدا